Taloustiede

Łączna wartość wszystkich dóbr i usług kraju. Podstawowa miara wielkości i wzrostu gospodarki. Wzrost PKB oznacza więcej miejsc pracy, dochodów i możliwości.

Wzrost ogólnego poziomu cen w czasie. Mierzony wskaźnikiem cen konsumenckich. Inflacja 2 % to cel EBC — to „zdrowy" poziom, który utrzymuje gospodarkę w ruchu bez przegrzania.

Bank centralny (EBC, Fed) reguluje cenę zaciągania pożyczek za pomocą stopy referencyjnej. Niskie stopy = tani pieniądz = inwestycje. Wysokie stopy = pieniądz drożeje = inflacja spada.

Odsetek osób poszukujących pracy w sile roboczej. Naturalne bezrobocie wynosi ok. 4–5 % — nigdy zero, bo ludzie zmieniają pracę.

Relacja eksportu do importu kraju. Nadwyżka na rachunku obrotów bieżących oznacza, że kraj eksportuje więcej, niż importuje — kapitał napływa do kraju.

Dochody państwa (podatki) i wydatki (usługi, dotacje). Gdy wydatki przekraczają dochody, państwo się zadłuża. Relacja długu do PKB jest miarą zrównoważenia.

Podstawowe prawo gospodarki rynkowej: gdy popyt rośnie, a podaż pozostaje taka sama, cena rośnie. Punkt równowagi ustala się automatycznie.

O ile zmienia się popyt w wyniku zmiany ceny. Elastyczny = nawet niewielka podwyżka cen zmniejsza sprzedaż. Nieelastyczny = towar pierwszej potrzeby.

Doskonała konkurencja (wielu małych), konkurencja monopolistyczna (zróżnicowanie), oligopol (kilku dużych) i monopol (jeden dominuje).

Koszt wytworzenia dodatkowej jednostki (koszt krańcowy) wobec dodatkowej korzyści z niej. Zysk jest maksymalny, gdy korzyść krańcowa = koszt krańcowy.

Matematyczna analiza interakcji strategicznych. Bada, jak decyzje zależą od działań konkurentów.

Skutki uboczne działalności rynkowej, które dotykają osoby trzecie. Negatywne: zanieczyszczenie. Pozytywne: szczepienia.